= Miracle Of LoVE =

คุณเคยมีความรู้สึก "ปลื้ม" หรือ "ตกหลุมรัก" ใครสักคน แต่คุณรู้สึกอึดอัดที่ไม่สามารถแสดงออกมาหรือเปล่าคะ???

 (คิดๆดูแล้ว)บางทีการเป็นผู้หญิงนี่ก็ลำบากนะคะ...บางทีบทบาททางสังคมก็ด้วยค่ะ

ไม่รู้อะไรที่คอยดึงรั้ง(ปาก)เอาไว้ ทำให้ไม่กล้าเอ่ยความในใจ(ที่แสนอึดอัด)

เลยต้องทนเก็บไว้จนถึงตอนนี้แหล่ะค่ะ

เรื่องมันมีอยู่ว่า…

ตอนนั้นมีผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งหล่อนก็ทำงานของหล่อนไปตามปกติน่ะแหล่ะค่ะ

และวันหนึ่งก็มีผู้รับบริการมาด้วยเรื่องมีไข้สูงปรี๊ด จากการติดเชื้อในร่างกาย

และมีผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งเค้าก็เป็นญาติกับผู้รับบริการนี่แหล่ะค่ะ

เค้าดูรักญาติ (ผู้รับบริการ) ของเค้ามาก...มากซะจนตอนแรกคิดว่าเป็นแฟนกัน (คือว่า นานๆ จะเจอผู้ชายที่ดูเป็นห่วงญาติตัวเองจริงจัง แบบที่ไม่ใช่ ห่วงแฟน หรือห่วงภรรยาอะไรทำนองนั้นน่ะค่ะ)

บางทีอาจจะดูห่วงใย ประคบประหงมกันเกิ๊นน...

แต่ถ้ามองในมุมกลับกัน ถ้ามีน้องชาย/พี่ชายแบบเรานั้นคงดีใจสุดๆ

ซึ่งคุณผู้ชายคนนั้นก็ชอบถามอะไรซอกแซก ต้องตอบข้อสงสัยหลายอย่าง

บางทีก็ชอบพูดแหย่ (ถ้าหูไม่ฝาดนะคะ) แต่ก็ทำเป็นไม่ได้ยิน

ตอนนั้นรู้สึกไม่ชอบใจเลย เหมือนไม่ให้เกียรติ แต่มาคิดดูอีกที จะจริงจังไปไหมนี่???

แล้วบางทีก็กระตือรือร้นที่จะช่วยเหลือเล็กๆน้อยๆ เช่น ปิดเปิดประตูให้

เลยรู้สึกประทับใจ (หลังจากที่รู้สึกห่อเหี่ยวมานาน)

และรู้สึกอยากไปทำงานทุกวัน (หลังจากที่รู้สึกหมดไฟมานาน เพราะเริ่มแก่ตัวแล้ว)

แต่ว่า...ผู้หญิงคนนั้นเพิ่งจะมารู้ตัวตอนที่ไม่ได้เจอผู้ชายคนนั้นอีกเลยน่ะค่ะ (เหมือนในละครเด๊ะ!!!)

เลยรู้สึกกลับมาเหี่ยวอีกรอบหนึ่ง...

และคิดว่าคงจะไม่ได้เจอกันอีกครั้งหนึ่ง (เหมือนในละคร) หรอก

แต่ก็แค่รู้สึกปลื้มน่ะค่ะ....

เรื่องมันก็เป็นแบบนี้ค่ะ (แน่ใจนะว่านี่เป็นเรื่องแล้ว??)

ตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นก็ทำงานของหล่อนไปตามปกติน่ะแหล่ะค่ะ

หลังจากที่ทำงานมาจะครบสามปี ได้เจอะเจอผู้คนมากหน้าหลายตา เจอทุกรูปแบบ มาทุกลักษณะนิสัย มีโกรธบ้าง โมโหบ้าง หัวเราะบ้าง เหนื่อยบ้าง ท้อบ้าง รักบ้าง เหี่ยวบ้าง  สนุกดีค่ะ บางอารมณ์นี่ต้องใช้ความอดทนสูงในการเหยียบไว้ (ไม่ให้สำแดงความเป็นนางมารร้ายออกมา) มั่นใจค่ะว่าตอนนี้โตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาเยอะ ( แต่ยังไม่แก่นะคะ!!!)

ไปแล้วค่ะ วันหลังจะแวะมาบ่นอีก (ถ้าไม่เอาแต่นอนนะคะ) ...^^...