![]()
อาทิตย์นี้คิดว่าจะนอนชดเชยที่อดนอนมาหลายคืนจนไม่ได้มานั่งอัพบล็อกซะแล้ว หลังจากที่เปิดเทอมมาได้หนึ่งอาทิตย์
...ปีสามเนี่ย คงเป็นช่วงที่ทรมานที่สุดในช่วงสี่ปีอย่างที่พี่ๆเค้าพูดกันไว้แน่เลย...
ตอนอยู่ปีสองไม่เคยซีเรียสอะไร จะขึ้นเวรเช้า บ่าย ดึก ยังไงหนูก็ไม่เป็นไรค่ะพี่ ยิ่งตอนกลางคืนยิ่งตาใส...อีกอย่างจะนอนเมื่อไรก็ได้
เหอๆ ตอนนี้พูดอะไรไม่ออกเลย เมื่อความรับผิดชอบต้องมาก่อน จะนอนหรือทำอะไรก็ต้องวางแผนให้ดี ถึงแม้อาทิตย์นี้จะขึ้นเวรเช้าแค่สองวัน แต่ว่าพอคืนแรกก่อนจะขึ้นวอร์ด ก็กลับได้นอนตอนตีสี่ เพราะต้องมานั่งเขียนแพลน แถมยังไม่เสร็จอีก แล้วก็ต้องตื่นขึ้นมาตอนหกโมงเช้า ตอนที่ตื่นขึ้นมา รู้สึกเหมือนว่าเพิ่งจะได้นอนไปเมื่อตะกี้เองง่ะ...หลังจากที่ตื่นก็นอนชาร์ตแบตอยู่ประมาณห้านาที ก่อนจะรีบลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวรีบไปขึ้นตึก ขึ้นไปก็เดินเซไปเซมา เหอๆ ไม่รู้ใครกำลังไม่สบายกันแน่...
ช่วงสองเดือนนี้จะวนเวียนอยู่ในวอร์ดเด็ก...วอร์ดละสองอาทิตย์ ลำบากเหมือนกันนะคะ เวลาขึ้นไปแล้วเด็กเค้าไม่คุยด้วย เพราะเราเองก็เป็นคนแปลกหน้าสำหรับเค้า พอท้ายๆ ช่วงกำลังจะคุยกันได้ เล่นกันได้ก็ดันต้องย้ายไปวอร์ดอื่นแล้ว เล่นเอาว่าต้องปรับตัวกันทั้งนักศึกษาพยาบาล ทั้งคนไข้ เฮ้อ...
สาม-สี่คืนมานี้นอนรวมกันได้กี่ชั่วโมงเองนะ....
ตอนนี้ก็โรคกระเพาะก็ถามหา เหอๆ แต่ว่าเรื่องของความเครียดเนี่ยบางทีเราเองก็ไม่รู้เลยนะว่าเรากำลังเครียดอยู่ ผลเลยกลายเป็นแบบนี้ล่ะ เศร้าใจจริงๆ...
ปล. รูปที่ออกแบบไป ช้าไปแล้วอ่ะค่ะ นึกสมน้ำหน้าตัวเองอยู่เหมือนกัน เหอๆ เศร้าอีกแล้ว
----------------+++++++++++++-----------------
ก็เลยเอารูปที่วาดเล่นๆ มาฝากค่ะ อาจจะไม่ชัดนะคะ เพราะว่าถ่ายมาจากกล้องง่ะค่ะ ไงๆ ก็แนะนำและติชมได้นะคะ

แบบว่าแอลหล่อโรคจิตมากๆเลย...-"-

เหอๆ รูปนี้ออกมาจากจิตใต้สำนึกแง่มๆ เหอๆ...

เฮ้อ...สายไปซะแล้ว T_T
อ่า...อาจไม่ถูกหลักการวาดที่ถูกต้องนะคะ ต้องขออภัยด้วย....

